ปัญหาบ่มเพาะปัญญาได้ดีเสมอ

การได้เกิดมาเป็นมนุษย์คนหนึ่งบนโลกนี้ นับว่าเป็นความงดงาม 

ลมหายใจที่แข็งแรงขึ้นในแต่ละวัน กำลังนำพาทุกคนไปสู่ความจริงของชีวิต ซึ่งรายล้อมไปด้วยผู้คนและเรื่องราว มิต่างอะไรกับกุหลาบงามที่พกพาหนามแหลมคมตามลำต้นและกิ่งก้าน เป็นการเตือนใจให้ระลึกรู้เสมอว่า มีความงดงามก็ย่อมมีความเลวทรามมารกใจด้วย 

การตั้งรับและการผ่องถ่ายความขุ่น ความหมอง และความคับแค้น เป็นภาระที่เพิ่มเข้ามาให้ครุ่นคิดเหมือนน้ำที่รั่วซึม เช็ดถูอยู่ตลอด ทว่าก็ยังมีความเปียกชื้นให้เห็นอยู่ 

วิธีผ่อนหนักให้เบาลง คงต้องใช้หลักการพิจารณาเรื่องราวอย่างรู้ทัน รู้จริง และแค่รับรู้(เอาไว้) โดยไม่จมปลักปักหมุดอยู่ที่ *ปัญหา* มากเกิน เพราะ *ปัญญา* จะไม่เหลือกำลังพอมาสอดส่องและจัดการกับใจที่พูนด้วยขยะทางความคิดที่ใกล้ล้น  

แยกแยะให้ได้
ยับยั้งชั่งใจเราไว้
มองแง่ดีไว้
โชคร้ายไม่ใช่มีแค่เรา
โชคดีก็ไม่ใช่มีแค่เรา
แค่ *วันนี้*เวลานี้*เดือนนี้*ปีนี้*และ*เดี๋ยวนี้*
เรามีบางอย่างที่ต่างไปจากเขาเท่านั้น
ทว่า ไม่ตลอดไป

พระข้าวปั้น