วาทะพระข้าวปั้น เพื่อการรังสรรค์ชีวิต

ถนนชีวิตของบางคนก็สั้น บางคนก็ยาวไกล ทว่าล้วนแต่ก้าวไปสู่จุดหมายของการใช้ชีวิตและเข้าใกล้เป้าหมายของชีวิต

คมคำนำทางคนสู้ชีวิต

วันเวลาที่ผ่านเราไป กำลังใจที่มีก็เริ่มริบหรี่ หรือบางทีก็ท้อจนแทบทิ้งเป้าหมายและเลิกล้มความตั้งใจ เพราะอะไรนั่นหรือ? คำตอบที่ได้คือ เต็มที กับการเดินก้าวของชีวิต ซึ่งอาจรายล้อมไปด้วยสภาพความยุ่งยาก สุขภาพไม่เอื้ออำนวย การงานไม่มั่นคงและไม่สนุกกับสิ่งที่กำลังทำ อีกทั้งขาดกำลังใจจากคนใกล้ตัว อีกทั้งคนทางไกลก็รังแต่จะเรียกร้องขอความช่วยเหลือ จึงกลายเป็นความเหนื่อยหน่ายท้อแท้ สู้ชีวิตไปวัน ๆ มากกว่าที่จะสร้างชีวิตให้สมบูรณ์พูนสุขมากกว่าที่เป็น คมคำนำทางคนสู้ชีวิต ได้ถูกทักทอก่อเป็นภาพผสมคำนำมามอบส่งผู้อ่านทางเฟสบุ๊คมาช่วงหนึ่ง ทว่าเห็นควรนำรวบรวมไว้ในหน้าเวซไซต์นี้ เพื่อให้ได้มีโอกาสทบทวนได้สะดวกและเร็วยิ่งขึ้น ชุดนี้ถือเป็นชุดที่ 1 และคงจะมีชุดต่อๆ ไปในภายหน้า หากท่านผู้อ่านมีความคิดเห็นอย่างไร สามารถบอกกล่าวผ่านทางกล่องคอมเมนต์ได้

ปัญหาบ่มเพาะปัญญาได้ดีเสมอ

การได้เกิดมาเป็นมนุษย์คนหนึ่งบนโลกนี้ นับว่าเป็นความงดงาม  ลมหายใจที่แข็งแรงขึ้นในแต่ละวัน กำลังนำพาทุกคนไปสู่ความจริงของชีวิต ซึ่งรายล้อมไปด้วยผู้คนและเรื่องราว มิต่างอะไรกับกุหลาบงามที่พกพาหนามแหลมคมตามลำต้นและกิ่งก้าน เป็นการเตือนใจให้ระลึกรู้เสมอว่า มีความงดงามก็ย่อมมีความเลวทรามมารกใจด้วย  การตั้งรับและการผ่องถ่ายความขุ่น ความหมอง และความคับแค้น เป็นภาระที่เพิ่มเข้ามาให้ครุ่นคิดเหมือนน้ำที่รั่วซึม เช็ดถูอยู่ตลอด ทว่าก็ยังมีความเปียกชื้นให้เห็นอยู่  วิธีผ่อนหนักให้เบาลง คงต้องใช้หลักการพิจารณาเรื่องราวอย่างรู้ทัน รู้จริง และแค่รับรู้(เอาไว้) โดยไม่จมปลักปักหมุดอยู่ที่ *ปัญหา* มากเกิน เพราะ *ปัญญา* จะไม่เหลือกำลังพอมาสอดส่องและจัดการกับใจที่พูนด้วยขยะทางความคิดที่ใกล้ล้น   แยกแยะให้ได้ยับยั้งชั่งใจเราไว้มองแง่ดีไว้โชคร้ายไม่ใช่มีแค่เราโชคดีก็ไม่ใช่มีแค่เราแค่ *วันนี้*เวลานี้*เดือนนี้*ปีนี้*และ*เดี๋ยวนี้*เรามีบางอย่างที่ต่างไปจากเขาเท่านั้นทว่า ไม่ตลอดไป พระข้าวปั้น

วางตำแหน่งให้ใจเรายืน

ตำแหน่ง (Position) ถูกกำหนดขึ้นเพื่อการรับภาระหรือทำธุระให้หน้าที่ความรับผิดชอบในสายงานประสบความสำเร็จ หรือ ก้าวหน้าต่อไป การเลือกตำแหน่งหรือการถูกมอบตำแหน่งยังพบเห็นได้ในโลกของความเป็นจริง บางคนก็ถูกมอบให้โดยที่ไม่พร้อม บางคนก็พร้อมที่จะรับตำแหน่ง ทว่า ตำแหน่งของใจเรา คงยากยิ่งที่จะมีใครมามอบภาระหน้าที่นอกเสียจากตัวเราเอง